سختی
سختی آب، مربوط به املاح خاصی است كه در آب وجود دارند. این املاح شامل كاتیونهایی مثل منیزیم، كلسیم، استرانسیم، آهن، آلومینیوم، منگنز و مس بوده كه با آنیونهای بیكربنات، كربنات، كلراید، سولفات، سیلیكات و نیترات به صورت محلول در آب وجود دارند.
| دسته بندی آب |
میزان سختی ppm
( بر حسب كربنات كلسیم) |
| سبك |
50- 0 |
| نیمه سبك |
100-50 |
| كمی سخت |
150-100 |
| نیمه سخت |
200-150 |
| سخت |
200 |
| بسیار سخت |
300 |
مواد معدنی
اجسام جامد حل شده در آب اجزای كانی آن را تشكیل میدهند. این مواد شامل كلیه آنیونها و كاتیونهای قابل حل و سیلیس و سیلیكاتهای موجودند.
كلر
كلر به عنوان یك ماده شیمیایی برای ضدعفونی و از بین بردن موجودات مضر به كار میرود. حداكثر مقدار كلر باقیمانده مجاز كه ممكن است در آب یافت شود تابعی از مزه، بو و خورندگی است. یكی از معایب كلرزنی آب، ایجاد مزه خاكی و یا مزههای مزاحم در آب است. چنانچه كلر به عنوان ماده پیشافزودنی قبل از تصفیه آب به آبهای رنگی و یا حاوی مواد آلی افزوده شود، تریهالومتانها نیز تشكیل میگردند. میزان كلر باقیمانده در آب آشامیدنی می تواند حدود ppm 5/0-2/0 باشد و در مواقع ضروری كه آب استریل مورد نیاز باشد، مقدار كلر باقیمانده تا ppm 2 یا بیشتر قابل قبول است.