انسان از قرنها پیش اعتقاد داشت که نور خورشید می تواند از اشاعه عفونتها جلوگیری کند. در سال 1877 دو محقق انگلیسی به نامهای دانز و بلونت دریافتند که تکثیر میکروارگانیسمها زمانی که تحت تابش نور آفتاب قرار میگیرند، متوقف میگردد. در آن زمان این پدیده هنوز قابل توجیه نبود. تحقیقات بعدی نشان داد که عامل این پدیده طیف غیرقابل روئیت اشعه خورشید با طول موج 254 نانومتر است. در پی این کشف، امکان طراحی و ساخت دستگاههای مولد اشعه باکتریکش میسر گردید. امروزه این نوع اشعه که باعث جلوگیری از فعالیت باکتریها میگردد به عنوان اشعه ماورای بنفش شناخته شده است. تحقیقات جدید در مورد تأثیر این پرتو بر روی میکروارگانیسمها منتج به ساخت سیستمهای جدید ضدعفونی برای مایعات، هوا و همچنین سطوح اجسام گردید. بدین ترتیب، ضدعفونی در مواردی که قبلاً مشکل و یا غیر ممکن بود نیز امکان پذیر گردید.